Artikelen door Marjolein Nagel

Leading from within, for a regenerative world

/in /door

This is the elixer that comes from a long, long journey together with many members of the Lead True community.  Moving inwards and outwards, and inwards and outwards again, for more than a decade. In ever widening circles.

As a strategist for public sector organizations, I loved aligning organizational purposes with society and the environment. Over the years, however, my focus shifted from supporting institutions to fueling my personal purpose: sharing the beauty of life and paving the way toward a world where there is enough for all living beings.

Read more in de blog that I wrote for Lead True Leadership International.

Truth & reconciliation under the olive trees

/in /door

One week at Terra Meera brought unexpected conversations of truth and reconciliation under the olive trees. We, a group of purpose driven women connected to Tiara Leadership International, had invested a small amount in the olive orchard with the promise that we would come to harvest the olives ourselves. Our primary aim was to support the owner of Terra Meera, dr. Irena Ateljevic, at her endeavor to create a blooming center for regeneration and community building.
Little did we know that this week turned out a marvelous opportunity to sharpen and enrich our beliefs and vision on life.

Op de drempel

/in /door

Daar staat ze! Onderaan de trap van het grote stenen huis, nog even leunend tegen de , grijze pilaar. De zon streelt haar hele verschijning door de witte jurk heen. Haar ogen glimmen onder de rand van een grote strooien hoed, vorsend en uitdagend tegelijk. De lippen gestift. Het rechterbeen lijkt zich al klaar te maken voor de volgende beweging; de voet op de rand van de laatste trede. Links aarzelt nog een moment tussen gaan en staan. De zwarte schoenen lijken te klein voor de levenslust waar haar lijf van overstroomt.

De pelgrim als spiegel

/0 Reacties/in /door

Toen ik deze zomer even terug was in Vallonbrun, de Franse alpenhut waar ik zes jaar geleden sliep tijdens mijn voetreis naar Rome, zag ik mijn bespiegelingen van toen in een nieuw daglicht. Mijn tocht was indertijd ingegeven door nieuwsgierigheid. Ik wilde in de voetsporen treden van religieuze pelgrims die van klooster naar klooster liepen, maar ook in die van achttiende-eeuwse jongeren, zoals Goethe, op grand tour naar Rome als onderdeel van hun ‘culturele vorming’. Ik ging op zoek naar de Europese gemene deler, maar ontmoette onderweg juist eindeloos veel verschillen. Tussen mensen. Tussen dorpen. Tussen landschappen. En die werden ook nog eens uitvergroot door mijn eigen gemoedstoestand.